zuhören
گوش دادن (به)جداشدنیA1| شخص | صورت فعل |
|---|---|
| ichمن | hörezuhöre … zu |
| duتو (صمیمی) | hörstzuhörst … zu |
| er/sie/esاو / آن | hörtzuhört … zu |
| wirما | hörenzuhören … zu |
| ihrشما (جمع) | hörtzuhört … zu |
| sie/Sieآن‌ها / شما (رسمی) | hörenzuhören … zu |
فعل جداشدنی: در جمله‌ی اصلی پیشوند «zu» به آخر جمله می‌رود.
نکته‌ی دستوری
فعل جداشدنی: پیشوند zu به آخر جمله می‌رود (höre ... zu). کسی که به او گوش می‌دهیم در حالت داتیو (Dativ) می‌آید: Ich höre dir zu. ماضی نقلی با haben: hat zugehört.
مثال
Die Kinder hören der Lehrerin zu.
بچه‌ها به حرف معلم گوش می‌دهند.