ضمیرهای شخصی
بگو چه کسی کاری انجام می‌دهد: ich، du، er، sie، es، wir، ihr و Sie.
شکل‌ها
هر شخص ضمیر خودش را دارد. ضمیر فاعل جمله است، پس در حالت فاعلی (Nominativ) قرار دارد.
سوم‌شخص مفرد سه شکل دارد، برای هر جنسیت دستوری یکی: er (مذکر)، sie (مؤنث) و es (خنثی).
| شخص(Person) | مفرد(Singular) | جمع(Plural) |
|---|---|---|
| 1. | ich | wir |
| 2. | du | ihr |
| 3. | er / sie / es | sie |
| خطاب رسمی(Höflichkeitsform) | Sie | Sie |
er، sie، es: از آرتیکل پیروی کن
برای جایگزین کردن یک اسم، ضمیری را بگذار که با آرتیکل آن اسم جور باشد:
- der Tisch ← er
- die Lampe ← sie
- das Buch ← es
- اسم‌های جمع (die Tische، die Lampen) ← sie
برای آدم‌ها، ضمیر از جنسیت خود فرد پیروی می‌کند: der Mann ← er، die Frau ← sie.
du یا ihr یا Sie؟
برای گفتن «تو/شما» سه راه وجود دارد:
- du: یک نفر که خوب می‌شناسی (دوستان، خانواده، بچه‌ها)
- ihr: چند نفر که با هرکدام‌شان du صحبت می‌کنی
- Sie: یک نفر یا چند نفر که رسمی با آن‌ها صحبت می‌کنی (غریبه‌ها، ادارات، محل کار). همیشه با S بزرگ نوشته می‌شود.
sie با s کوچک یعنی «او (زن)» یا «آن‌ها». فعل مشخص می‌کند کدام است: sie lernt (او یاد می‌گیرد)، sie lernen (آن‌ها یاد می‌گیرند).
مثال‌ها
Ich heiße Anna.
اسم من آنا است.
Du kommst aus Italien.
تو اهل ایتالیا هستی.
Er wohnt in Berlin.
او (مرد) در برلین زندگی می‌کند.
Sie lernt Deutsch.
او (زن) آلمانی یاد می‌گیرد.
Wir sind Freunde.
ما دوست هستیم.
Wie heißen Sie?
اسم شما چیست؟ (رسمی)
Das ist der Tisch. Er ist neu.
این میز است. نو است.
تمرین
اشتباه‌هایت دفعه‌ی بعد اول می‌آیند تا حسابی جا بیفتند.