حالت داتیو با mit، nach، zu، bei، von
پنج کلمه‌ی کوچک که همیشه بعدشان حالت داتیو می‌آید: dem، der، dem، den.
پنج حرف اضافه، همیشه داتیو
بعد از این پنج حرف اضافه همیشه حالت داتیو می‌آید:
- mit: با، به‌وسیله‌ی (وسیله‌ی نقلیه): mit dem Bus
- nach: به (شهرها، کشورها، nach Hause) و بعد از: nach Berlin، nach dem Essen
- zu: به سوی (آدم‌ها و مکان‌ها): zum Arzt، zur Schule
- bei: نزد، پیش (خانه یا محل کار کسی): bei meiner Tante، beim Arzt
- von: از، متعلق به: von meinem Bruder
آرتیکل‌ها در حالت داتیو
حالت داتیو به پرسش wem؟ (به چه کسی؟) پاسخ می‌دهد. مذکر و خنثی هر دو dem / einem می‌گیرند، مؤنث der / einer دارد و جمع den. در جمع داتیو اسم معمولاً n- اضافه می‌گیرد: mit den Kindern.
| حالت دستوری(Kasus) | مذکر(maskulin) | مؤنث(feminin) | خنثی(neutral) | جمع(Plural) |
|---|---|---|---|---|
| حالت فاعلی(Nominativ) | der / ein | die / eine | das / ein | die / — |
| حالت مفعولی(Akkusativ) | den / einen | die / eine | das / ein | die / — |
| حالت داتیو(Dativ) | dem / einem | der / einer | dem / einem | den / — |
ادغام‌ها و عبارت‌های ثابت
بعضی حروف اضافه با آرتیکل ادغام می‌شوند: zu + dem = zum، zu + der = zur، bei + dem = beim، von + dem = vom.
این عبارت‌ها را یکجا یاد بگیر. bei و zu Hause به wo؟ (کجا؟) پاسخ می‌دهند، اما zu و nach Hause به wohin؟ (به کجا؟):
- Ich bin zu Hause. / Ich komme nach Hause.
- Ich bin beim Arzt. / Ich gehe zum Arzt.
- Ich gehe zur Schule.
مثال‌ها
Ich fahre mit dem Bus.
من با اتوبوس می‌روم.
Ich wohne bei meiner Tante.
من نزد عمه یا خاله‌ام زندگی می‌کنم.
Wir gehen zur Schule.
ما به مدرسه می‌رویم.
Er geht zum Arzt.
او پیش دکتر می‌رود.
Ich komme nach Hause.
من به خانه می‌آیم.
Nach dem Essen trinke ich Tee.
بعد از غذا چای می‌نوشم.
Das Buch ist von meinem Bruder.
این کتاب از برادرم است.
تمرین
اشتباه‌هایت دفعه‌ی بعد اول می‌آیند تا حسابی جا بیفتند.